Bir Koltuğun Peşinde Başlayan Hikâye
Sitemizden Önerilen: Telefonun sıfır olduğunu nasıl anlarım ?
Barisal ziyaretçileri için hazırladığımız bu makalede “Koltuk nasıl ölçülür” konusunu sade bir dille anlatıyoruz.
Kayseri’nin soğuğu bazen insanın içine işler ya, sadece ceketle değil, düşüncelerle de üşürsün. O kış, ben tam olarak öyle bir haldeydim. 25 yaşındaydım. Evden yeni taşınmış, ilk kez “kendi evim” dediğim bir yerde yaşamaya başlamıştım. Duvarlar sessizdi, mutfak biraz boş, salon ise fazlasıyla büyük geliyordu. Sanki ev bana “henüz hazır değilsin” diyordu.
En çok da koltuk eksikliği hissediliyordu.
Eski evden getirecek hiçbir şeyim yoktu. O yüzden her şey sıfırdan kuruluyordu. Ama insanın sıfırdan kurduğu şeyler sadece eşya olmuyor, iç dünyası da yeniden diziliyor. Ben de öyleydim; biraz dağınık, biraz hevesli, biraz kırık.
O gün, “koltuk nasıl ölçülür?” sorusu hayatımda hiç olmadığı kadar ciddi bir mesele haline gelmişti.
Boş Odanın İçinde Yankılanan Sessizlik
Salonun ortasında durup etrafa baktığımı hatırlıyorum. Pencerenin kenarından gelen ışık, yerdeki boşluğu daha da büyütüyordu. Sanki oda genişledikçe içimdeki yalnızlık da genişliyordu.
Telefonu elime alıp saatlerce koltuklara baktım. Beğendiğim her modelde bir şey eksik gibiydi. Ya çok büyüktü ya da çok küçüktü. Sonra fark ettim ki sorun koltuklarda değil, benim ne istediğimi tam olarak bilmememdeydi.
O an aklıma annemin sesi geldi. Eski evde sürekli “ölçmeden alma” derdi. O zamanlar bu cümle çok basit gelirdi. Ama şimdi, bir koltuk seçmeye çalışırken o sözün ağırlığı omuzlarıma çökmüştü.
Telefonu bırakıp ayağa kalktım. Elimde bir mezura bile yoktu. Sanki koltuk almak için değil de, hayatımı yeniden kurmak için bir şeyleri ölçmem gerekiyordu.
İlk Ölçüm Denemesi
Ertesi gün yapı marketten bir mezura aldım. Küçük, sarı bir şeydi. Elime aldığımda sanki bana “şimdi ciddi bir işe başlıyoruz” diyordu.
Eve döndüğümde ilk iş salonun duvarını ölçmek oldu. Ama neyi nasıl yapacağımı tam bilmiyordum. Mezurayı açtım, geri sardım, tekrar açtım. Birkaç denemeden sonra duvarın uzunluğunu yazdım: 3 metre 40 santim.
Sonra kendi kendime sordum: “Koltuk nasıl ölçülür?”
Bu soru, sandığımdan daha karmaşıktı. Sadece uzunluk yetmiyordu. Derinlik vardı, yükseklik vardı, bir de o koltuğun kapıdan geçip geçmeyeceği gerçeği vardı.
O an içimde hafif bir panik başladı. Çünkü yanlış ölçüm demek, yanlış seçim demekti. Yanlış seçim ise evin içinde sürekli gözüme batan bir eşya demekti. Ve ben artık hiçbir şeyin gözüme batmasını istemiyordum.
Kapıdan Geçmeyen Hayaller
Bir gün internetten beğendiğim bir koltuğun ölçülerini not ettim. Çok modern, koyu gri bir modeldi. Tam hayalimdeki gibi.
Ama sonra aklıma kapı geldi.
Kapının genişliği… Onu hiç ölçmemiştim.
Mezurayı tekrar elime aldım. Kapıya gittim. Eğildim, kalktım, tekrar ölçtüm. Birkaç denemeden sonra anladım ki seçtiğim koltuk o kapıdan geçmeyebilirdi.
O an içimde tuhaf bir şey kırıldı. Sanki sadece bir koltuk değil, kurduğum küçük bir hayal de kapıdan sığmamıştı.
“Koltuğu ölçmek bu kadar zor olmamalıydı,” dedim kendi kendime. Ama aslında mesele koltuk değildi. İnsan bazen kendi hayatına sığmayan şeyleri fark eder ya, işte öyle bir histi.
Eski Anıların Üzerine Oturmak
Bir akşam annemi aradım. Sesini duyunca içim biraz yumuşadı.
“Anne, koltuk nasıl ölçülür?” dedim.
Bir an sustu. Sonra gülerek, “Önce nereye koyacağını ölçersin, sonra kapıdan geçer mi bakarsın, en son da içine oturup rahat ediyor musun ona bakarsın,” dedi.
Bu cümle basit gibiydi ama içimde bir yere dokundu.
Kapıdan geçmek, yerle uyum, rahatlık… Aslında hayat da böyle değil miydi?
O gece biraz daha düşündüm. Koltuk sadece bir eşya değildi. Üzerine oturduğunda seni temsil eden bir şeydi. Yorgunluğunu taşıyacak, bazen seni içine gömecek, bazen de misafirlerine seni anlatacaktı.
Ben o koltuğa sadece ölçü olarak bakıyordum. Oysa o, bir yaşam parçasıydı.
Yalnız Bir Akşam ve Yanlış Ölçüler
Ertesi gün tekrar ölçüm yaptım. Bu sefer daha dikkatliydim. Ama yine de bir şeyler eksikti. Duvarı ölçtüm, pencereyi ölçtüm, hatta televizyonun yerini bile ölçtüm.
Ama içimdeki boşluğu ölçmeyi unuttum.
O akşam mutfakta otururken telefonumdan eski fotoğraflara baktım. Eski ev, eski koltuk, eski gülüşler… Hepsi bir yerlerde kalmıştı.
Birden fark ettim ki ben aslında yeni bir koltuk değil, yeni bir düzen arıyordum. Ama bunu kendime bile söyleyemiyordum.
“Koltuk nasıl ölçülür?” sorusu artık teknik bir soru olmaktan çıkmıştı. Hayatımın ortasında duran büyük bir soruya dönüşmüştü.
Doğru Ölçünün Sessiz Hissi
Bir hafta sonra tekrar mağazaya gittim. Bu sefer daha sakin hissediyordum. Elimde not defteri vardı. Ölçüler yazılıydı.
Satıcı bana modelleri gösterirken ben artık sadece dış görünüşe bakmıyordum. İçimde başka bir şey vardı: uyum hissi.
Bir koltuğun sadece genişliği değil, bir odaya nasıl oturduğu önemliydi. Tıpkı insanların hayatımıza nasıl oturduğu gibi.
Bir modeli beğendiğimde içimde hafif bir sıcaklık hissettim. Sanki evin içinde eksik olan bir şey tamamlanıyordu.
Ama yine de acele etmedim. Çünkü artık biliyordum ki ölçmek sadece sayı değildi. Bir his işiydi.
Koltuk Nasıl Ölçülür? Sadece Santimetre Değil
Eve döndüğümde tekrar mezurayı elime aldım. Bu sefer duvarı değil, boşluğu ölçtüm. O boşlukta ne kadar hayat sığabileceğini düşündüm.
Koltuk nasıl ölçülür sorusu artık kafamda başka bir şeye dönüşmüştü:
Bir koltuk, bir eve değil, bir yaşama göre ölçülür.
Kapıdan geçmesi yetmez. İçeri girince seni sıkmamalı. Üzerine oturduğunda “buradayım” hissini vermeli.
Ben bunu geç de olsa anlamıştım.
Yeni Koltuk, Yeni Ben
Sonunda koltuğu aldım. Eve geldiğinde kapıdan sorunsuz geçti. Ama asıl önemli olan bu değildi.
Asıl önemli olan, onun odaya oturduğunda bana “buraya aitim” hissini vermesiydi.
İlk oturduğumda uzun süre kıpırdamadım. Sanki yıllardır aradığım bir yer bulunmuş gibi.
Dışarıda Kayseri’nin soğuğu devam ediyordu. Ama içerde, o koltuğun üzerinde, ilk kez gerçekten sıcak hissettim.
Ve o an fark ettim: ben sadece bir koltuk ölçmemiştim. Kendi hayatımın boşluklarını da ölçmüştüm.
Son Bir Düşünce
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o günleri garip bir huzurla hatırlıyorum. Mezurayla duvar ölçtüğüm o ilk anı, kapıdan geçmeyen hayallerimi, annemin sesiyle gelen o basit ama güçlü cümleleri…
Hepsi bir araya geldiğinde tek bir şey söylüyor:
Bazı şeyler sadece santimetreyle ölçülmez. Bazı şeyler insanın içinde büyür, içinde küçülür, içinde yer bulur.
Ve belki de en doğru ölçü, insanın kendi kalbinde hissettiği boşlukla doluluk arasındaki dengedir.
Bu içeriğimizle “Koltuk nasıl ölçülür” hakkında kapsamlı bir bakış açısı sunmaya çalıştık. Barisal okurlarına sevgilerle!