Rahim Ne Demek Din? Kayseri’de Bir Genç Yetişkinin Hikayesi
Günlerden Bir Gün, Kayseri’de Bir Yolda Yalnızım
Bugün Kayseri’nin o sessiz ama bir o kadar derin havasında, hiç beklemediğim bir şekilde kaybolmuş hissediyorum. Bir yanda hayatın hızla akıp gitmesi, diğer yanda ise yaşadıklarımın bana doğru birikmesi. Yavaşça ilerlerken aklımda tek bir soru var: “Rahim ne demek din?”
Beni buraya, bu kadar yalnız bırakacak kadar ağır bir duyguyu ne zaman hissettim? Bu şehirde yıllardır yaşıyorum. Kayseri’nin sıcak taşları, sessiz akşamları… Her biriyle bir ilişkim var. Ama bugün, sanki bu şehre, yaşadığım her yere yabancıymışım gibi hissediyorum.
O an, gözlerim yere kayarken aklımda birdenbire o eski dua anları canlanıyor. Babamın, annemin sessizce ellerini açıp, dua ederken söyledikleri kelimeler… Birkaç yıldır uzak kaldığım o dini kelimeler, sanki bu kaybolmuş duyguyu aramamı sağlıyordu. “Rahim” kelimesi hep vardı; ama birdenbire anlamını bulmaya çalıştım. “Rahim ne demek din?”
Rahmetin Sessizliği
Bir yanda bu ağır soruyla mücadele ederken, bir yanda da Kayseri’nin gündelik telaşını izliyorum. Herkesin birbirine gülümseyerek, ama bir o kadar da dertlerini gizleyerek yaşadığı şehir… İnsanlar beni tanımadıkları için, ben de kimseyi tanımadan rahatça gözlemlerim. Bir çay ocağında oturup, kasabaya yeni gelmiş bir çocukla sohbet etmeye başladım.
Beni hep şaşırtan bir şey vardı; o çocuk, hayatını çok basit ve sade yaşadığını söylüyordu. Ailesiyle sürekli dua eder, her akşam birlikte yemek yer, zor bir şey olduğunda sükûneti ararlarmış. “Rahim” kelimesi de o anda tekrar anlam kazandı. O kadar basit ve güçlü bir duyguydu ki, hayatı sorgularken bazen farkına bile varamıyorduk.
Çocuk, “Rahim” demek, “şefkatle, merhametle yaklaşmak” demekti. Ve tam o an, “Rahim” kelimesinin içindeki rahmetin bir anlam taşıdığını fark ettim. Sadece bir isim ya da kelime değil; bir ruh hali, bir varoluş biçimiymiş.
Şefkatin Bütün Yüzleri
Birkaç gün sonra, bir akşamüstü annemin sesini duyduğumda, o kadar rahatladım ki… “Gel oğlum, bir yere gitme. Hep buradayız.” dedikçe, içimden bir şeyler kırılmaya başladı. Bir yanda tüm şehirde kaybolmuşken, diğer yanda ailemin sevgi dolu bakışları beni hep geri çağırıyordu. O an, hayatın ne kadar karmaşık olduğunu unutarak, basit ve anlamlı olanı fark ettim. Sadece bir gülümseme, sadece bir bakış bile bazen hayatın anlamını verebiliyordu.
“Rahim” işte böyle bir şeydi. Sadece sevgiyle yaklaşmak, şefkat göstermek… O kelimenin arkasında bir dünya vardı. İnsanlar birbirine bu duyguyu hissettirmeden yaşamaya başladığında, hayat ne kadar zorlaşırmış, bunu fark ettim.
Kayseri’de Bir Gün, Bir Hayal Kırıklığı
Bir de hayal kırıklığı var. Bazı günler hayatta bir şeylerin eksik olduğunu hissedersin. Yalnızlık her adımda seni takip eder. Bu ruh halindeyken insan, ne kadar güçlü görünse de içindeki kırılganlığı saklamaktan yorulur. İşte o zaman, insanların sana şefkatli yaklaşması, sana biraz “Rahim” olması gerekir. Ne kadar derin duygular içinde boğuluyorsan, bazen en basit şeyler sana derin anlamlar yükler.
Bir zamanlar din hakkında çok fazla sorgulama yapmazdım; her şey bilindik, her şey yerli yerindeydi. Ama bu son günlerde, ‘Rahim’ gibi basit bir kelimenin bile, hayatıma ne kadar derin anlamlar kattığını görmek beni şaşırtıyor. Şefkat, bazen karşındakini anlamaktan, bazen ise onun duygusal yükünü hissedebilmenden geçiyor.
Sonuçta, Rahim Her Yerde
O gün, Kayseri’nin sokaklarında yürürken, birdenbire fark ettim ki, yaşadığım şehirde “Rahim” her yerdeydi. Ailemde, arkadaşlarımda, bazen yabancılarda bile… Rahmetin her an bizi sarıp sarmaladığını anlamak, her şeyin öylesine değişmesine neden oldu ki. İşte o an, ‘Rahim’ kelimesinin ne demek olduğunu gerçekten kavradım.
Bazen şefkat, bazen merhamet, bazen de sadece bir gülümseme yeterli oluyor. Din her ne kadar bazılarına uzak görünse de, aslında bizim içimizdeki en derin duygulara hitap eden bir şey. Rahmet, sadece Allah’a değil, hayatın her anına şükretmekle ilgilidir.
Belki de tek yapmam gereken, rahmetin farkına varmak ve hayatımı buna göre şekillendirmek.